Adiuwant to dodatek do cieczy roboczej, którego zadaniem jest poprawa działania środka ochrony roślin lub nawozu dolistnego. Nie działa samodzielnie na agrofagi ani nie dostarcza składników pokarmowych, lecz wpływa na fizykę i chemię oprysku. Może zwiększać przyczepność kropli do liścia, ograniczać ich znoszenie, poprawiać zwilżenie powierzchni lub ułatwiać przenikanie substancji czynnej przez kutykulę. W praktyce oznacza to lepsze wykorzystanie zastosowanego preparatu i większą powtarzalność efektów zabiegu.
Kiedy dodajemy adiuwant do oprysku ochronnego?
Adiuwant dodaje się wtedy, gdy warunki lub właściwości opryskiwanego obiektu mogą ograniczać skuteczność środka. Dotyczy to przede wszystkim roślin o silnie woskowanej powierzchni liści, takich jak rzepak, kapusta czy cebula. W takich przypadkach sama woda z preparatem może spływać, zamiast równomiernie pokrywać blaszkę liściową. Dodatek adiuwantu poprawia rozlanie kropli i wydłuża czas kontaktu substancji czynnej z powierzchnią rośliny.
Warunki pogodowe, a zasadność stosowania adiuwantu
Adiuwant warto stosować przy niesprzyjającej pogodzie, o ile zabieg jest dopuszczalny. Przy niskiej wilgotności powietrza i wyższej temperaturze krople szybciej odparowują, co ogranicza pobieranie preparatu. Odpowiednio dobrany adiuwant spowalnia ten proces. Również przy lekkim wietrze stosuje się adiuwanty ograniczające znoszenie cieczy roboczej, co ma znaczenie zarówno ekonomiczne, jak i środowiskowe.
Zastosowanie adiuwantu w zabiegach herbicydowych
W ochronie herbicydowej moment dodania adiuwantu bywa kluczowy dla zwalczania chwastów w trudniejszych fazach rozwojowych. Starsze rośliny chwastów mają grubszą kutykulę i gorzej pobierają substancje aktywne. Adiuwant wspomaga wnikanie preparatu do tkanek, co pozwala utrzymać wysoką skuteczność bez konieczności zwiększania dawki herbicydu. Ma to szczególne znaczenie w integrowanej ochronie roślin.
Adiuwanty w nawożeniu dolistnym
Dodawanie adiuwantu do nawozów dolistnych jest uzasadnione zwłaszcza przy mikroelementach, które muszą zostać szybko pobrane przez liść. Adiuwant poprawia równomierność pokrycia i zapobiega spływaniu cieczy. W efekcie składniki odżywcze są lepiej przyswajane, a ryzyko strat związanych z odparowaniem lub zmyciem przez deszcz ulega zmniejszeniu. Ważne jest jednak, aby adiuwant był kompatybilny z danym nawozem.
Kiedy adiuwant może być zbędny lub niewskazany?
Nie każdy zabieg wymaga dodatku adiuwantu. Wiele nowoczesnych środków ochrony roślin zawiera już komponenty poprawiające ich aplikację. Dodanie kolejnego adiuwantu może w takim przypadku nie przynieść korzyści, a nawet zwiększyć ryzyko fitotoksyczności. Ostrożność należy zachować również przy bardzo młodych roślinach oraz w warunkach stresowych, takich jak przymrozki czy susza.
Dobór odpowiedniego adiuwantu do konkretnego zabiegu
Moment dodania adiuwantu do oprysku powinien być poprzedzony analizą celu zabiegu, rodzaju preparatu i warunków polowych. Inny adiuwant sprawdzi się w herbicydach nalistnych, a inny w fungicydach czy nawozach. Znaczenie ma także jakość wody, jej twardość oraz pH. Świadome stosowanie adiuwantów pozwala zoptymalizować zabiegi, ograniczyć straty i w pełni wykorzystać potencjał zastosowanych środków, co w nowoczesnym rolnictwie staje się standardem, a nie dodatkiem do technologii uprawy.
Źródło: www.warsztatogrodnika.pl
